IN DE TREIN

Kort ritje, van CS naar Nieuwerkerk. In het boemeltje.
Ik in de ene zit van vier, in de tweede tegenover een donkere-dude-met-vriendin.
He owns the place, nonchalant onderuit, één poot op de leuning naast het gangpad.
Zucht.
Heb ik hier zin in?
Ik laat het gaan, deze keer niet.

indetrein

Conducteur komt kaartjes ‘knippen’.
Hij wel.
Hij maakt er een punt van.
Van die poot-op-de-leuning. Beleefd en gedecideerd.

Donkere-dude-met-vriendin laat de poot waar ie is, op de leuning.
Kan niet zomaar gehoorzamen, want vriendin, en zelfbeeld van grote jongen…
Heel lulverhaal. De leuning doet ie straks heus met een zakdoek af.
Conducteur wacht.

Poot gaat naar beneden.
Conducteur loopt door.
Poot gaat omhoog.
Pats! Daar mep ik de poot naar beneden, in één felle haal.

Nu is het klaar. Dit zijn geen manieren. En de conducteur een medemens, verdient respect.
Donkere-dude-met-vriendin komt verbaal en dreigend uit de hoek.
Conducteur terug. Ertussen. Kalm, gedecideerd.

Nieuwerkerk.

Ik loop weg.
Ik denk terug.
Ik denk na.
Over donkere-dude-in-het-boemeltreintje.

Kansarm.

Hij maakt zichzelf kansarm.Die heeft geen discriminatie meer nodig.
En toch...Dus daarom...
Gast, je bent welkom.

Kom langs.