DE PIJN VAN EEN ROTTERDAMSE ONDERNEMERT

De start van een eigen onderneming is een droom, een visie, een vergezicht.
De verse start fris, bruisend van energie.
Volle bak. Gaan!
En dan staat het. Het loopt. Het werkt!
Wow!
Trots. Blij. Jubel jubel.

Dan de volgende dag.

Werk. Dingen om te doen. Immer.
Dingen gaan goed, dingen dreigen fout te gaan, gaan fout.
De onderneming behoeft opvolging. Zonder dat geen business.
Continuïteit heeft geen nu, geen horizon. Vandaag, volgend jaar, over 10, de kooi, de tredmolen, het eigen gevang.  

De start is geweest, vers is het allang niet meer.
De batterij is niet leeg… Maar…
Gelukkig werkt de eigen zweep nog. Klats! En weer tot diep in de nacht.

Mijn partner niks beter, maken elkaar gek, gek! Het weekend is voor werken en slapen. Hoor ik mezelf wel? 3.500 uur op jaarbasis, zonder golfbaan, declarabel!

Keer op keer voel ik m’n randje, het eind van mijn wereld, mijn kunnen, fysiek en mentaal, de rand van waanzin. Ben al ‘s 2 ½ jaar ‘zoet’ geweest met burn-out, nog van voor de start-up. Ken mijn grens, zoek ‘m op. Dag grens!

Slapen is voor mietjes, Fokke&Sukke ingelijst uitvergroot aan de muur. Je bent pas moe als het pijn doet. Gevleugelde uitspraak van het halfvolle glas, altijd optimistisch, rekenend op altijd een extra vat om uit te putten. En geen gelul. Eeuwig ergens spierpijn, mijn bovenbenen, krakende gewrichten, vingerkootjes waar de pijn in zit, mijn hoofd draait niet meer, de verleiding die ene spier in mijn nek met botox te killen…

Pure verwaarlozing. Herstel neemt tijd. Die tijd maak ik niet.

En nu, 10 jaar later, doet het weer pijn…
Gezinsleven gereduceerd tot efficiënt huishouden. Workaholic 1 en workaholic 2 aan uiterste einden van het universum. Relatie naar God.

De bak stront die ik over mezelf heb uitgestort schier oneindig.
Verrassend, geen verrassing.
Weer pijn.

Kansen, kansen, altijd kansen zien, kansen pakken, kansen maken…
Ondernemer, dat ben ik.

Mijn leven is mooi.
Iedere dag een feestje.

En als het morgen over is, heb ik vakantie genomen van mezelf.
Ook goed.

Doei!

stijn_blog_ondernemert